راهنما
ارایه محتوا های اموزشی کلیه دروس پایه سوم راهنمایی

علوم

 

مفهوم واژه های ضرب دیده،در رفته، آرتریت و رماتیسم

 

برای مشاهده تحقیق روی ادامه مطلب کلیک کنید



مفهوم واژه های ضرب دیده،در رفته،آرتریت ورماتیسم

 

 

1.ضرب دیدگی یا پیچ خوردگی

 

آسیبی است که در اثر حرکات غیر ارادی - مثل پیچش یا کشیده شدن بیش از حد _ در محل مفصل ها ایجاد می شود . در این حالت رباط ها چنان کشیده می شوند که مفصل دردناک می شود . گاهی نیز ممکن است رباط از استخوان جدا یا حتی قطع شود اما استخوان ها در محل مفصل از هم جدا نمی شوند.

 

علایم‌ شایع‌

 

1.درد یا حساسیت‌ به‌ لمس‌ در ناحیه‌ مبتلا؛ شدت‌ درد بسته‌ به‌ وسعت‌ آسیب‌ فرق‌ می‌کند.

تورم‌ مفصل‌ مبتلا2

قرمزی‌ یا کبودی‌ ناحیه‌ آسیب‌ دیده ، به‌ سرعت‌ و یا چند ساعت‌ پس‌ از آسیب‌. 3

کاهش‌ دامنه‌ حرکت‌ طبیعی‌ در مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ . 4

 

پیشگیری‌

 

سطح‌ مناسبی‌ از تناسب‌ فیزیکی‌ را حفظ‌ کنید. از آسیب‌ پرهیز کنید-1.

پیش‌ از فعالیتهای‌ توان‌فرسا مفاصل‌ ضعیف‌ را با بانداژهای‌ حمایت ‌کننده‌ ببندید. -2

قبل‌ و بعد از ورزش ‌، حرکات‌ کششی‌ عضلات‌ را انجام‌ دهید . -3

برای‌ پیشگیری‌ از عود ‌، عضلات‌ ضعیف‌ را با ورزش تقویت‌ کنید . -4

 

 

 

عواقب بیماری

 

با درمان‌ مناسب‌ و استراحت‌ ، 6 تا8 هفته‌ بهبودی‌ طول‌ می‌کشد. بسته‌ به‌ شدت‌ آسیب‌ ، ممکن‌ است این زمان‌ بیشتر طول‌ بکشد .

 

اگر پیچ‌خوردگی‌ شدید باشد یا زمان‌ کافی‌ برای‌ بهبود به‌ آن‌ داده‌ نشود یا مفصلی‌ مکرراً دچار پیچ‌خوردگی‌ گردد، ضعف‌ پایدار حاصل‌ می‌شود. و یا ممکن است آرتریت‌ ایجادشود.

 

درمان‌

 

مهمترین و حیاتی‌ترین زمان درمان آسیبهای بافت نرم 24 تا 48 ساعت اول بعد از آسیب دیدگی است.هنگامی که بافت نرم آسیب می‌بیند به عروق نیز صدمه وارد می‌شود و به دلیل صدمه به عروق ، خون در محیط بافت آسیب دیده تجمع پیدا کرده و منجر به ایجاد تورم و فشار بیش از حد به بافت نرم و در نتیجه سبب ایجاد درد می‌شود. تورم و افزایش فشار می‌تواند شرایط ترمیم بافت آسیب دیده را دچار اختلال کند، بنابراین در مراحل اولیه آسیب دیدگی تمامی توجه مربی باید مبتنی به بیشتر در محدوده عضو آسیب دیده گردد.

 

استراحت

 

بعد از بروز آسیب بلافاصله باید فعالیت ورزش متوقف شود. تداوم حرکت فعال بخش آسیب دیده می‌تواند منجر به افزایش خون ریزی و تورم گردد. بطور مثال در کوفتگی عضله ران ، انقباض عضله چهارسر رانی در هنگام راه رفتن باعث افزایش خونریزی می‌گردد. در آسیبهای شدید علاوه بر آنکه عضو نباید بطور فعال حرکت کند بطور غیر فعال نیز نباید حرکت داده شود و باید عضو آسیب دیده را توسط آتل ثابت کرد .

 

یخ

 

کاربرد یخ بلا فاصله بعد از آسیب دیدگی منجر به کاهش درد و خونریزی و تورم می‌شود. یخ می‌تواند التهاب و گرفتگی عضلانی ناشی از آسیب را نیز کاهش دهد. یکی از ساده‌ترین روشهای استفاده از یخ در موارد اضطراری استفاده از یخ خرد شده‌ای است که در یک پارچه خیس قرار گرفته باشد واین پارچه را به دور عضو آسیب دیده قرار دهیم. اگر یخ در دسترس نباشد آب سرد نیز می‌تواند موثر واقع شود. طول مدت زمان استفاده از یخ بستگی به شدت و عمق آسیب ایجاد شده دارد ولی بطور کلی 15 تا20 دقیقه هر یک تا دو ساعت در شروع آسیب می‌تواند بسیار موثر باشد و این عمل را می‌بایست 24تا 48 ساعت ادامه داد .

 

 

2.در رفتگی‌ یا نیم‌دررفتگی

 

توضیح‌ کلی

 

در رفتگی‌ یا نیم‌دررفتگی‌ عبارت‌ است‌ از آسیب‌ به‌ مفصل‌ به‌ طوری‌ که‌ استخوان‌هایی‌ که‌ در آن‌ مفصل‌ در حالت‌ طبیعی‌ رو به‌ روی‌ هم‌ قرار دارند از هم‌ جدا شوند. در نوع‌ خفیف‌تر این‌ حالت‌ (نیم‌درفتگی‌)، سطوح‌ مفصلی‌ انتهای‌ استخوان‌ها هنوز با هم‌ در تماس‌ هستند ولی‌ در جای‌ طبیعی‌ خود قرار ندارند. این‌ مشکل‌ برای‌ مفاصل‌ فک‌، شانه‌، زانو، و ستون‌ فقرات‌ بیشتر پیش‌ می‌آید. بعضی‌ از شیرخواران‌ نیز با در رفتگی‌ مفصل‌ ران‌ متولد می‌شوند.

 

علایم‌ شایع‌

 

درد، تورم‌، و بدشکلی‌ شدن‌ ناگهانی‌ یک‌ مفصل‌ پس‌ از آسیب‌

محدودیت‌ حرکت‌ یا اصولاً عدم‌ تحرک‌ در اطراف‌ مفصل‌ در رفته‌

 

علل‌

 

وارد آمدن‌ آسیبی‌ که‌ باعث‌ کش‌ آمدن‌ یا پاره‌ شده‌ رباط‌های‌ اطراف‌ مفصل‌ که‌ استخوان‌ها را در کنار هم‌ نگاه‌ می‌دارند شود.

کم‌ عمق‌ یا غیرطبیعی‌ بودن‌ مادرزادی‌ سطوح‌ مفصلی‌

آرتریت‌ روماتویید یا سایر بیماری‌های‌ رباط‌ها و بافت‌ اطراف‌ مفصل‌.

کشیدن‌ ناگهانی‌ دست‌ یا پای‌ کودکان‌

 

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر

 

آرتریت‌ روماتویید

سابقه‌ خانوادگی‌ در رفتگی‌ مادرزادی‌ مفصل‌ ران‌

وارد آمدن‌ آسیب‌ مکرر به‌ مفصل‌

 

پیشگیری‌

 

اگر کار شما سنگین‌ است‌ یا ورزش‌های‌ سنگین‌ انجام‌ می‌دهید، روش‌ محافظت‌ از مفاصل‌ مربوطه‌ را فرا بگیرید. از وسایل‌ محافظتی‌ مثل‌ باند الاستیک‌، زانوبند یا شانه‌ بند، و جوراب‌های‌ محافظتی‌ مخصوص‌ استفاده‌ کنید.

شیرخواران‌ باید از نظر در رفتگی‌ مادرزادی‌ مفصل‌ ران‌ در زمان‌ تولد و در معاینات‌ دوره‌ای‌ بعدی‌ مورد بررسی‌ قرار گیرند.

 

عواقب‌ مورد انتظار

 

معمولاً با درمان‌ زودهنگام‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. پس‌ از جا انداختن‌ دررفتگی‌، شاید نیاز باشد مفصل‌ با گچ‌ یا آویزان‌ کردن‌ دست‌ از گردن‌ به‌ مدت‌ 8-2 هفته‌ بی‌حرکت‌ شود.

 

عوارض‌ احتمالی‌

 

آسیب‌ به‌ رشته‌های‌ عصبی‌ یا رگ‌های‌ خونی‌ مهمی‌ که‌ از نزدیکی‌ مفصل‌ می‌گذرند، که‌ ممکن‌ است‌ علایمی‌ مثل‌ بی‌حسی‌، سردی‌، و رنگ‌پریدگی‌ ایجاد کنند.

 

 

درمان‌

 

بلافاصله‌ پس‌ از آسیب‌:

کیسه‌ یخ‌ روی‌ مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ بگذارید تا متورم‌ نشود.1

فردی‌ که‌ آموزش‌ ندیده‌ نباید سعی‌ کند مفصل‌ را جا بیاندازد.2

به‌ هنگام‌ انتقال‌ فرد آسیب‌ دیده‌ به‌ پزشک‌، مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ را آتل‌ ببندید یا از گردن‌ آویزان‌ کنید تا حرکت‌ نداشته‌ باشد.3

بررسی‌ تشخیصی‌ شامل‌ عکسبرداری‌ از مفصل‌ و استخوان‌های‌ اطراف‌ می‌شود.4

درمان‌ امکان‌ دارد شامل‌ جا انداختن‌ مفصل‌ باشد.5

گاهی‌ برای‌ جا انداختن‌ مفصل‌ از جراحی‌ استفاده‌ می‌شود.6

7پس‌ از جا انداختن‌ چه‌ بدون‌ جراحی‌ و چه‌ با جراحی‌، معمولاً مفصل‌ با آتل‌ یا گچ‌ بی‌حرکت‌ می‌شود تا در روند بهبود خلالی‌ وارد نشود.

در صورت‌ بروز مکرر دررفتگی‌، ممکن‌ است‌ نیاز به‌ بازسازی‌ یا تعویض‌ مفصل‌ وجود داشته‌ باشد.8

 

داروها

 

بیهوشی‌ عمومی‌ یا شل‌کننده‌های‌ عضلانی‌ برای‌ جا انداختن‌ مفصل‌

استامینوفن‌ یا آسپیرین‌ برای‌ رفع‌ درد خفیف‌

ضددردهای‌ مخدری‌ برای‌ رفع‌ درد شدید

 

فعالیت‌

 

پس‌ از درمان‌، فعالیت‌های‌ خود را تدریجاً از سر گیرید

 

رژیم‌ غذایی‌

 

پیش‌ از جا انداختن‌ مفصل‌ چه‌ بدون‌ جراحی‌ و چه‌ با جراحی‌، تنها آب‌ بنوشید. خوردن‌ غذاهای‌ جامد بیهوشی‌ عمومی‌ را مخاطره‌آمیز می‌کند.

 

در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید

 

اگر شما در حرکت‌ دادن‌ مفصل‌ خود پس‌ از وارد آمدن‌ آسیب‌ مشکل‌ دارید.1

اگر هر کدام‌ از اندام‌ها پس‌ از آسیب‌، بی‌حس‌، رنگ‌ پریده‌، یا سرد شود. این‌ یک‌ مورد اورژانس‌ است‌!2

اگر در رفتگی‌ به‌ طور مکرر رخ‌ دهد طوری‌ که‌ شما خودتان‌ هر دفعه‌ می‌توانید آن‌ را جا بیاندازید.3

 

 

 

 

آرتریت. 3

 

از جمله بیماریهای مفصلی است که شامل هر دو ضایعه ی التهابی و دژنراتیو مفصل می باشد . در آرتریت بر یک ضایعه ی منتشر که کل مفصل را درگیر می کند تاکید دارد . آرتریت اختلالات مکانیکی موضعی چون تشکیل اجسام آزاد یا پارگی منیسک های زانو که تحت عنوان اختلال داخلی نامیده می شوند و همچنین آسیب های حاد مفصلی را شامل نمی شود.

 

به لحاظ بالینی آرتریت با درد و محدودیت مفصلی همراه است که به صورت خود به خود به وجود می آید و در مفاصل سطحی این ویژگی با تورم و بزرگ شدگی واضح همراه است . اگر تورم مفصلی موجود نبوده و به صورتی آزاد و بدون درد در تمامی محدوده ی نرمال خود حرکت کند احتمال آرتریت بسیار پایین است .

 

 

بروز انواع آرتریت به دلیل تاثیرات نژادی یا استانداردهای متفاوت بهداشت عمومی از کشوری به کشور دیگر و از قاره ای به قاره ی دیگر متفاوت است . لذا امروز آرتریت سلی در بریتانیا و غرب ناشایع است در حالی که در آسیا و آفریقا همچنان شیوع دارد . این در حالی است که استئو آرتریت ها در نژاد سفید بیش از آفریقایی ها و آسیایی ها به چشم می خورد .

 

آرتریت روماتوئید

 

آرتریت روماتوئید (به انگلیسی: Rheumatoid arthritis) یا روماتیسم مفصلی یک بیماری سیستمیک و مزمن است. پلی آرتریت قرینه التهابی، تظاهرات خارج مفصلی ( ندولهای روماتوئید، فیبروز ریوی، واسکولیت و سروزیت ) و فاکتور روماتوئید مثبت در خون ۸۰٪ بیماران مشخصه این بیماری است . شیوع این بیماری در جهان حدود یک درصد است و معمولاً در سنین میانسالی و در دهه‌های سوم تا پنجم بروز می‌نماید و در زنان شایع‌تر است (نسبت زن به مرد در حدود ۳ به یک است.) سینوویت مزمن التهابی است کهً اکثرا مفاصل را درگیر می‌کند و باعث تخریب غضروف و ایجاد ضایعات استخوانی می‌شود. مشخصاتی دارد که باعث تمایزان با سایر انواع آرتریت‌ها (التهاب مفاصل) می‌شود. بعنوان مثال آرتریت بصورت قرینه‌است یعنی اگر یک زانو یا دست درگیر باشد به احتمال زیاد طرف مقابل نیز درگیر است .

 

در برخی بیماران بیماری از شدت کمی برخوردار بوده و با حداقل ضایعات مفصلی، در مدتی کوتاه همراه می‌باشد، در برخی دیگر ضایعات پیشرونده و مزمن، به صورت پلی آرتریت می‌باشند و باعث اختلال عملکرد مفاصل می‌شود.

 

 

 

علت

 

بیماری ناشناخته‌است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند. این افراد نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماریهای مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها، عفونتها، بیماریهای گوارشی، بیماریهای قلبی– عروقی و فشارخون دارند.

 

درمان

 

درمان شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(آسپرین، پیروکسیکام، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ناپروکسن و بروفن و ...)است.

 

در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون خوراکی یا تزریق استروئید به داخل مفصل استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. درمان‌های دارویی مثل داروهای ضد التهاب غیر استروییدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود نیاز به برخی مواد غذایی را افزایش داده، موجب کاهش جذب مواد غذایی می‌شوند و عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد مینمایند.[۳] داروهای تعدیل کننده یا سرکوبگر ایمنی مانند متوتروکسات، هیدروکسی کلروکین، سولفا سالازین و آزاتیوپرین نیز در درمان آرتریت روماتویید گاه اندیکاسیون مصرف دارند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4.روماتیسم

 

 

روماتیسم نوعی بیماریست گوناگون که میتواند حاد یا مزمن باشد ولی بیشتر در سطح مفصل ها جای میگیرند و وجه اشتراک آنها تورم و درد مفاصل بوده وعامل این مرض میتواند یک وایرس یا سترپتوکوک باشد. این بیماری بیشتر از 284 نوع مختلف داشته که بعضی شان خوب کنترول میگردتد، بعضی شان واقعآ به دوا جواب نمیدهند، تعداد شان هم خطرناک اند که اگر شخص مبتلا به آن گردد متاسفانه جانش را از دست میدهد و چند نوع آنهم طوری هستند که فرد مبتلا به این مرض هیچ راه حلی ندارند فقط درد دارند که درد شان باید کنترول گردند پس تحقیقات در باره این بیماری گوناگون از سال 1977 جنبه اکادمیک پیدا کرد. البته یکی از جمله انواع این بیماری که در اثر رطوبت زیاد هوا دچار افراد میگردد و مفاصل شان را تغیر شکل میدهد بنام روماتیسم حاد مفصلی یاد میشود.

 

روماتیسم حاد مفصلی (Acute Articular Rheumatoid ):متخصصین امروزه معتقد بر آن اند که عامل این مرض نیز وایرس بوده با بروز تب و درد مفاصل ظاهر گردیده و تا چندین ماه طول میکشد. این مرض در جریان 5 تا 15 سالگی بروز کرده و تا چندین سال امکان بازگشت آن وجود دارد بنابرین یک عارضه ایست که خود به تغیر شکل مفصل ها می پردازد ولی انواع دیگر این مرض نیز هستند که خصوصیات فوق را ندارند اما کار های دیگر را میکنند مثلا بیماری روماتیسم قلبی (Heart Rheumatoid ) روماتیسم است که در آن دریچه های قلب توسط تب روماتیسمی آسیب میبیند این عارضه بین سنین 2 تا 52 سالگی اتفاق می افتد و این افراد کسانی هستند که عفونت در گلوی شان، حلق یا ریه شان بدلیل مکروب سترپتوکوک (Streptococcal) پیدا کردند که اگر معالجه درست نشوند و داکتر هم متوجه نشود که شخص دچار این مکروب شده است – مریض تب کرده آن وقت معالجه می گردد اما آن مکروب در بدن باقیمانده و ترشحات را ایجاد میکند که بتدریج بالای قلب،کلیه و یا بالای هردوی آن ها اثر میکند. فرضآ یک طفل ایکه در سنین بسیار پائین گرفتار این مکروب بوده وقتی در سن هفت سالگی میرسد که نباید فشار خونش از 12 بالا باشد دفعتآ متوجه میشوند که فشار خونش به 28 رسیده آنجا میفهمند که این طفل در سنین پائین یک ناراحتی گلو دردی داشته که داکتر متوجه نشده یا تجربه نداشته و برایش دوای مخصوصی تجویز نکردند حالا طفل دارای فشار خون بلند بوده و یا هم ناراحتی کلیه دارد. البته وقتی زمان می گذرد معالجه خیلی مشکل شده در نتیجه جراحی قلب،جراحی کلیه و پیوند کلیه را انجام میدهند یعنی گرده طفلی دیگری را برایش پیوند میزنند چرا که در روز اول یک گلو دردی ساده را متوجه نشده و معالجه نتوانستند. افرادیکه در مورد این مرض اطلاعات کافی دارند احتمال بیشتروجود دارد که خود شان مانع این مرض شوند ویا اینکه دیگران را رهنمائی نمایند تا گرفتار این مرض نشوند.

 

اگر در خانواده تان یا کسانیکه در بین سنین 2 تا 52 سال هستند چنانچه گلو درد، سینوزیت (سینوس های شان چرک دارند-affected sinus ) یا صرفه میکنند یه یاد داشته باشید که این ها را حتما به داکتر مراجعه دهید و مهمتر از همه اینکه باید ترشحات بینی و گلوی شان را به لابراتوار روان کنید تا کشت نمایند و در آزمایشگاه آنرا کشت نموده در صورتیکه سترپتوکوک در آن دیده شود آنرا برای معالجه به متخصص گذارش دهید ولی اگر همین روش به همین سادگی انجام نگیرد و یا اگر آن سترپتوکوک به قلب یا کلیه بزند اول اینکه سنش دیگر طولانی نیست در همان 20 -40 سال زندگی یا در خانه یا در شفاخانه خوابیده است پس بنابرین اگر غفونتی بالا از گردن برایتان ایجاد گردید ترشحات آنرا قبل از خوردن هر نوع Antibiotic به آزمایشگاه روان کنید و طبق نتیجه آن دوا تجویز گردد.

 

متخصصین که فعلا بالای بیماری های روماتیسمی تحقیق می نمایند به این نتیجه رسیده اند که 21-25 علل می تواند بیماری های روماتیسمی را ایجاد نمایتد که بنده صرف پنج عللی را که 75 فیصد متخصصین آنرا قبول دارند ذکر مینمایم .

 

اول-این بیماری ها ارثی است، دوم-علل محیطی (آب و هوا) دارد یعنی در جاهایکه رطوبت هوا بیشتر باشد بیماری های روماتیسمی در آنجا بیشتر پیدا میگردد البته در دانشگاه هایکه بالای این مرض تحقیق دارند به این نتیجه رسیده اند که حتی در جا هایکه دریا هم نیست و هوا خشک است باز هم این مرض فراوان دیده میشود، سوم-مسئله سن و سال یعنی خانم ها بیشتر در سنین 36 تا38 سالگی دچار این بیماری و مخصوصآ آرتروز (سائیدگی استخوان) میشوند اما آقایان از سنین 40 سالگی به بعد گریبانگیر بیماری روماتیسم میشوند ، پنچم-مهمترین علل آن Arrhythmia است یعنی وارد کردن فشار یا حرکات آنی بر بدن مانند اطفالیکه خیز می پرند. اینها 20 فیصد شان مبتلا به روماتسم میشوند پس که نگذارید اطفال تان این عمل را اجرا نمایند، افرادیکه روزانه بیشتر از هشت ساعت کار میکنند، کسانیکه چیز های سنگین بلند مینمایند، خانم های که چندین بار حامله میشوند و باز در زمان بارداری کار های سنگین انجام میدهند و یا اگر دفعات حاملگی بیشتر باشد بیشتر گرفتار این مرض میشوند، خانم ها و آقایانیکه چندین بار تحت عمل جراحی قرار میگبرند دامن گیر روماتیسم هم هستند.

 

روماتیسم مفصلی

 

روماتیسم مفصلی بیماریی است که سبب درگیری مفاصل می شود. این بیماری منجر به بروز سفتی و درد و تورم مفاصل می شود. اگر یک زانو یا دست مبتلا به این بیماری شود سایر مفاصل نیز درگیر خواهند شد. این بیماری معمولاً بیش از یک مفصل را درگیر کرده و هر مفصلی را دچار می کند. بیماران مبتلا به این بیماری معمولاً احساس خستگی داشته و گاهی اوقات دچار تب می شوند.

بعضی از افراد فقط برای چند ماه یا یک سال یا نهایتاً دو سال مبتلا به این بیماری بوده و بعد از طی این دوره بدون ایجاد هیچگونه ضایعه ای، بیماری رفع می شود. بعضی دیگر نیز گاهگاهی دچار علائم بوده و گاهی بهبود می یابند. در بعضی افراد نیز ممکن است بیماری بسیار شدید بوده و برای سالها یا تمام عمر باقی بماند. این فرم بیماری منجر به بروز صدمات شدید به مفاصل می شود.

چه کسانی به این بیماری دچار می شوند ؟

هر کسی می تواند به این بیماری دچار شود، اما بنظر می رسد که این بیماری در زنان شایعتر باشد. این بیماری معمولاً در میانسالی شروع شده و در سنین پیری شایعتر است. اما کودکان و جوانان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

 

علل روماتیسم مفصلی چیست ؟

علل اصلی بروز این بیماری هنوز بطور کامل شناخته نشده است. اما می دانند که در این بیماری سیستم ایمنی فرد علیه بافتهای بدن وی وارد عمل می شوند. عللی که تصور می شود فرد را مستعد بروز این بیماری می کند شامل ژنتیک ، محیط و هورمونها می باشند.

 

تشخیص این بیماری چگونه است؟

تشخیص این بیماری با مراجعه به پزشک میسر خواهد شد. البته تشخیص این بیماری راحت نیست زیرا آزمایش دقیقی جهت تشخیص این بیماری وجود ندارد، علائم این بیماری مشابه بیماریهای دیگر است و ایجاد کامل علائم، مدت زمان زیادی طول می کشد. اما جهت تشخیص مجموعه ای، از اخذ شرح حال، معاینات بالینی ، عکسبرداری و تستهای آزمایشگاهی کمک کننده می باشند.

 

درمان این بیماری چگونه است؟

پزشکان روشهای زیادی جهت درمان این بیماری دارند. اهداف درمان شامل موارد ذیل است تسکین و کاهش درد، کاهش تورم ، کاهش یا توقف روند تخریب مفاصل ، کمک به ایجاد احساس بهتر در فرد و حفظ فعالیت او می باشد.

برنامه درمان می تواند شامل موارد زیر باشد: آموزش بیمار، برخورد و اقدامات صحیح خود بیمار با مشکلاتش و گروههای حمایتی که به فرد کمک می کنند. تا اطلاعات بیشتری در ارتباط با نحوه درمان، چگونگی انجام فعالیتهای بدنی و استراحت را داشته، نحوه بیان مشکلاتش را پیدا کند.

 

این برنامه ها به بیمار کمک می کنند تا نکات بیشتری را در ارتباط با بیماری خود و نحوه کاهش درد، احساس کنترل بیشتر بر بیماری، اعتماد به نفس و داشتن یک زندگی فعالتر، بیاموزند.

 

درمانهایی که جهت بهبودی این بیماری مورد استفاده قرار می گیرند شامل تغییر در روش زندگی، داروها، جراحی ، مراجعات منظم به پزشک و روشهای درمانی جایگزین یا تکمیلی می باشند.

 

تغییر در روش زندگی

: از جمله کارهایی که می توان جهت درمان این بیماری استفاده نمود تغییر در روش زندگی است که شامل ایجاد تعادل بین میزان فعالیت و استراحت ، مراقبت از مفاصل کاهش استرس های روانی، استفاده از یک رژیم غذایی سالم می باشد.

 

داروها :

 بسیاری از بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی جهت درمان از دارو استفاده می کنند. از داروها برای کاهش درد ، تورم و توقف روند بیماری به سمت بدتر شدن استفاده می شود. دارویی که پزشک تجویز می کند براساس سلامت عمومی بیمار، شدت بیماری و اینکه بیماری تا چه اندازه شدید خواهد شد و مدتی که باید بیمار دارو بگیرد و اینکه دارو تا چه اندازه کارایی داشته و عوارض جانبی آن چه می باشد، خواهد بود.

جراحی:

 روشهای جراحی زیادی جهت درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. از این روش جهت تسکین درد، کمک به عملکرد بهتر مفاصل و عملکرد بهتر فرد در فعالیتهای روزمره خود استفاده می شود.

مراجعات منظم به پزشک : بسیار مهم می باشد زیرا از این طریق پزشک می تواند ببیند آیا بیماری شدیدتر شده و آیا دارو کمک کننده بوده است، عوارض جانبی داروها ظاهر شده اند و در صورت نیاز داروها را عوض نماید. اقداماتی که ممکن است نیاز به انجام آن شود شامل: آزمایش خون، ادرار و عکسبرداری می باشد.

 

روش درمانی جایگزین :

 گاهی اوقات از رژیمهای غذایی خاص ، ویتامینها و سایر روشهای دیگر جهت درمان روماتیسم مفصلی استفاده می شود. بعضی درمانها به کاهش استرس بیمار کمک می کند. بسیاری از این روشها بی ضرر می باشند و اما باید گفت که این روشها بطور کامل و دقیق مورد بررسی قرار نگرفته اند لذا قبل از استفاده از آنها حتماً باید با پزشک مشورت شود.



موضوع مطلب :

شنبه ۱٩ اسفند ،۱۳٩۱ :: ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ
درباره سایت
محمد متولیان

این وبلاگ جهت ارایه ی محتواهای آموزشی دروس پایه ی سوم راهنمایی در مدرسه پسرانه ی فتح شاهد راه اندازی شده است امید که مطالب ارایه شده مورد پشند شما قرار گیرد با تشکر سید محمد تقی متولیان

موضوعات
     
نويسندگان
تماس با مدیر سایت
نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل
امار بازدید از سایت

کلیه حقوق این وبلاگ برای راهنما محفوظ است